Hin svarta tjaldbúð dauðans


Opinberun hinnar himnesku tjaldbúðar á jörðu er kirkjunni dýrmæt vegna þess að hún tryggir andlega velferð hennar: Hún opinberar kirkjuna sem lifandi líkama Frelsara okkar Drottins Jesú Krists. Innan heilagra dúkbreiða forgarðsins finnur sálin öruggt skjól og nýtur fyllsta öryggis. Þegar í hinum Gamla sáttmála sjáum við HINA SVÖRTU TJALDBÚÐ DAUÐANS opinberaða með áþreifanlegum hætti í spádómssýn Esekíels spámanns:

„Mannsson, sér þú, hvað þeir eru að gjöra? Miklar svívirðingar eru það, sem Ísraelsmenn hafa hér í frammi, svo að ég verð að vera fjarri helgidómi mínum, en þú munt enn sjá miklar svívirðingar“ . . . Ég gekk inn og litaðist um. Voru þar ristar allt umhverfis á vegginn alls konar myndir viðbjóðslegra orma og skepna og öll skurðgoð Ísraelsmanna . . . Fyrir því vil ég og fara mínu fram í reiði: Ég vil ekki líta þá vægðarauga og enga meðaumkun sýna. Og þótt þeir þá kalli hárri röddu í eyru mín, þá mun ég ekki heyra þá“ (Esk 8. 6, 10, 11, 18).

Drottinn leit heldur ekki svívirðu þá vægðaraugum sem Gyðingar höfðu í frammi í musteri Föður hans í Jerúsalem:

Nú fóru páskar Gyðinga í hönd, og Jesús hélt upp til Jerúsalem. Þar sá hann í helgidóminum þá, er seldu naut, sauði og dúfur, og víxlarana, sem sátu þar. Þá gjörði hann sér svipu úr köðlum og rak alla út úr helgidóminum, líka sauðina og nautin (Jh 2, 14, 15).


Fáum hefur auðnast að lýsa í jafn meitluðum orðum rétttrúnaði veraldarhyggjunnar (orthodoxy of secularism) eins og bandaríska biskupnum Thomas Doran í grein á New Advent þann 17. ágúst s. l. (2006). Hann kemst svo að orði: „Hin sjö ‚sakramenti’ veraldarhyggjusinnanna eru fósturdeyðingar, kynvilla, getnaðarvarnir, skilnaður, líknarmorð, róttækur feminismi litaður kynþáttahatri og tilraunastarfsemi með fósturvísa og limlesting þeirra. Það er þetta sem veraldarhyggjan boðar í sífellu, tileinkar sér og hvetja til.“ Nokkru síðar kemst Doran biskup svo að orði: „Hin vanheilögu sakramenti menningar veraldarhyggjunnar eru ávextir tortímingar okkar eigin þjóðar. Hugsaðu sjálfstætt: Hversu lengi fær sú þjóð staðist sem deyðir ungabörn sín, afskræmir hjónabandið, hindrar framgang lífsins, tortímir fjölskyldunni, dæmir þá til dauða sem dæmdir eru einskisnýtir, sem gerir kynlífið að raunverulegri styrjöld og gerir erfðavísa mannkynsins að leiksoppi sínum?“
 





Eitt viðurstyggilegasta sakramenti veraldarhyggjunar er SAKRAMENTI DAUÐANS sem sjá má á myndinni hér að ofan í mynd brennifórnaraltaris dauðans. Lauslega áætlað er talið að heildarfjöldi fórnardýranna í Annarri heimstyrjöldinni hafi numið 62 milljónum. Þar af voru almennir borgarar 37 milljónir heildarfjöldans, en fjöldi fallinna hermanna nærri 25 milljónum. Bandamenn misstu 51 milljónir einstaklinga, en Öxulveldin 11 milljónir. [1] 
Þrátt fyrir þessar tölur um fjölda fallinna í síðari heimstyrjöldinni eru þær hreinasta smáræði í samanburði við allan þann fjölda blásaklausra barna sem hafa orðið fósturdeyðingum að bráð síðustu tvo áratugina. Hann er áætlaður 944. 935, 000 eða tæpur milljarður. [2] Þetta þýðir að eitt af hverjum þremur fæddum börnum hefur fallið fyrir ljá sláttumanns dauðans á þessu tímabili.

Á myndinni hér að ofan má sjá tákntölu veraldarhyggjunnar á tjaldbreiðu inngangsins, töluna 666. Talan sex er ætíð tákntala mannsins sem sex daga sköpunar í heilagri Ritningu. Talan 666 er því tákntala þess sem afskræmir  Alhelga Þrenningu (3) og gerir sjálfan sig að Guði. Þetta er tákntala Antíkrists, tala lögleysingjans mikla, eins og heilagur Páll víkur að:

Látið engan villa yður á nokkurn hátt. Því að ekki kemur dagurinn nema fráhvarfið komi fyrst og maður syndarinnar birtist. Hann er sonur glötunarinnar, sem setur sig á móti Guði og rís gegn öllu því, sem kallast Guð eða helgur dómur. Hann sest í musteri Guðs og gjörir sjálfan sig að Guði. Minnist þér ekki þess, að ég sagði yður þetta, meðan ég enn þá var hjá yður? Og þér vitið, hvað aftrar honum nú, til þess að hann opinberist á sínum tíma. Því að lögleysið er þegar farið að starfa í leyndum og stendur ekki á öðru en að þeim verði burt rýmt, sem nú heldur aftur af. Þá mun lögleysinginn opinberast, - og honum mun Drottinn Jesús tortíma með anda munns síns og að engu gjöra þegar hann birtist við endurkomu sína. Lögleysinginn kemur fyrir tilverknað Satans með miklum krafti, lygatáknum og undrum og með alls konar ranglætisvélum, [3] sem blekkja þá, sem glatast, af því að þeir veittu ekki viðtöku og elskuðu ekki sannleikann, svo að þeir mættu verða hólpnir. Þess vegna sendir Guð þeim megna villu, til þess að þeir trúi lyginni. Þannig munu allir þeir verða dæmdir, sem hafa ekki trúað sannleikanum, en haft velþóknun á ranglætinu (2Þ 2, 3-12).

Postulinn mikli sér í spásagnaranda andlegrar greiningargáfu sinnar hver ástæðan er sem býr dauðamenningu veraldarhyggjunnar að baki: „Þeir veittu ekki viðtöku og elskuðu ekki sannleikann.“ Veraldarhyggjan boðar afstæðishyggju sem afneitar SANNLEIKANUM. Hún stendur því í sporum Pontíusar Pílatusar þegar hann spurði: „HVAÐ ER SANNLEIKUR?“ (Jh 18. 38). Hann fékk ekkert svar nema ÞÖGNINA vegna þess að spurning hans var rökleysa. Veraldarhyggjan hafnar hinum ALGILDA SANNLEIKA með afstæðishyggju sinni. Þessi ALGILDI SANNLEIKUR er ekki eitthvað „HVAГ heldur HANN sem er sannleikurinn persónugerður: „ÉG ER VEGURINN, SANNLEIKURINN OG LÍFIГ (Jh 14. 6).






„ÉG ER DYRNAR. SÁ SEM KEMUR INN UM MIG, MUN FRELSAST, OG HANN MUN GANGA INN OG ÚT OG FINNA HAGA“ (Jh 10. 9).


Megi hið Alhelga, tilbeiðsluverða, leyndardómsfulla
og ósegjanlega Nafn Guðs ætíð vera lofað, blessað,
elskað tilbeðið og vegsamað á himni sem á jörðu
og undir jörðinni af allri sköpun Guðs og í hinu
Alhelga Hjarta Drottins Jesú Krists í hinu
heilaga altarissakramenti (Gullna örin).



ATHUGASEMDIR:
[1]. http://en.wikipedia.org/wiki/World_War_II_casualties
[2]. http://www.johnstonsarchive.net/policy/abortion/wrjp337sd.html
[3]. Í hinum víðkunna spádómi sínum segir heil. Nilos á Aþosfjalla (d. 1694):

„Frá og með árinu 1900 til miðbiks 20. aldarinnar verður fólk á þessum tímum óþekkjanlegt. Þegar tími komu Antíkrists nálgast myrkvast hugir fólks vegna holdlegra ástríðna og siðleysið og óréttlætið aukast að mun. Heimurinn verður óþekkjanlegur. Útlit fólks mun breytast og útilokað verður að þekkja karlmenn frá kvenfólki sökum blygðunarleysis í klæðaburði og hártísku. Þetta fólk verður miskunnarlaust og eins og villidýr sökum freistinga Antíkrists.


 Foreldrum verður ekki auðsýnd nein virðing fremur en öldruðum, elskan mun hverfa með öllu og kristnir predikarar, biskupar og prestar verða hégómagjarnir menn og alls ekki sjá muninn á réttu og röngu. Á þessum tímum mun siðgæði og arfleifð kirkjunnar taka miklum breytingum. Fólk segir skilið við hófsemd og fýsnirnar verða allsráðandi. Undirferli og græðgi verða allsráðandi og vei þeim sem safna að sér fjármunum. Losti, hórdómur, kynvilla, alls kyns hulin óhæfuverk og morð heltaka samfélagið.

 Á þessum tímum í framtíðinni verður áhrifamáttur glæpa og siðleysis til þess að fólk verður svipt náð Heilags Anda sem það meðtók í skírninni.

Kirkja Guðs verður án guðhræddra og guðrækinna þjóna og vei þeim kristnu mönnum sem uppi verða á þessum tímum. Þeir munu snúa að fullu og öllu baki við trúnni vegna þess að tækifærið til að sjá ljós þekkingarinnar mun renna þeim úr greipum án undantekningar. . .

Allt má rekja þetta til þess að Antíkristur vill koma í stað Drottins og verða stjórnandi alheimsins og hann mun gera kraftaverk og undur. Hann mun einnig gefa vansælum manni öfugsnúna þekkingu þannig að hann mun uppgötva aðferð til þess að menn geti talað saman úr einu heimshorninu til annars. Á þessum tímum munu menn einnig fljúga um loftin eins og fuglarnir og kafa niður í hafdjúpin líkt og fiskar. Og þegar þeim hefur auðnast þetta allt, þá mun þetta ógæfusama fólk verja tíma sínum í munaði án þess að þessar vesælu sálir geri sér ljóst, að þetta eru blekkingar Antíkrists, lögleysingjans!

Algóður Guð mun sjá hvernig mannkynið hrapar niður í djúpið og stytta þessa tíma vegna þeirra fáu sem frelsast vegna þess að óvinurinn vill jafnvel leiða hina útvöldu í freistingu, ef slíkt er unnt . . . Þá mun sverð réttlætisins birtast óvænt og deyða siðvillinginn og þjóna hans“ –
Þýtt úr tímaritinu „The Logos Magazine,“ 1972, bls. 7.