Hið þögla mál Bessastaðakirkju

Í Bessastaðakirkju á Álftanesi sjáum við allan þann boðskap sem vikið er að í Hinu gullna húsi Guðs blasa við sjónum.

Þegar við göngum inn í kirkjuna blasir fjórverutáknið við sjónum á altarisgráðunum.





Til hliðar við altarið á hægri hönd má sjá steindan glugga sem sýnir hina blessuðu mey í samfylgd himneskrar hirðar sinnar, heilagra engla Guðs. Á enn öðrum steindum glugga sjáum við Þorgeir Ljósvetningagoða löghelga kristindóminn í landinu árið 1000.


                          

Í miðju kirkjuskipinu á vinstri hönd má sjá fjórverutáknið á Skjaldarmerki íslenska ríksins. Og við útganginn úr kirkjunni er íkona af æðstapresti hins Gamla sáttmála sem komið er hér fyrir til að áminna okkur á þau trúarsannindi, að héðan á sérhver kristin einstaklingur að ganga út til móts við heiminn sem prestur í hinu Konunglega prestafélagi hins Nýja sáttmála.


                         

Þetta er sami boðskapurinn og hinir fornu feður íslensku kirkjunnar lögðu svo ríka áherslu á í íslensku Fílókalíunni eða Hómilíubók, sami boðskapurinn og kirkja Krists hefur boðað frá upphafi tilurðar sinnar á jörðu, eða með orðum Péturs postula:

Komið til hans, hins lifandi steins, sem hafnað var af mönnum, en er hjá Guði útvalinn og dýrmætur, og látið sjálfir uppbyggjast sem lifandi steinar í andlegt hús, til heilags prestafélags, til að bera fram andlegar fórnir, Guði velþóknanlegar fyrir Jesú Krist
(1 Pt 2 4-6).