Hið þögla mál
Bessastaðakirkju
Í Bessastaðakirkju á Álftanesi
sjáum við allan þann boðskap sem vikið er
að í Hinu gullna húsi Guðs blasa við
sjónum.
Þegar við göngum inn í kirkjuna blasir
fjórverutáknið við sjónum á
altarisgráðunum.
Til hliðar við altarið
á hægri hönd má sjá steindan glugga sem
sýnir hina blessuðu mey í samfylgd himneskrar
hirðar sinnar, heilagra engla Guðs. Á enn öðrum
steindum glugga sjáum við Þorgeir
Ljósvetningagoða löghelga kristindóminn í
landinu árið 1000.

Í miðju
kirkjuskipinu á vinstri hönd má sjá
fjórverutáknið á Skjaldarmerki íslenska
ríksins. Og við útganginn úr kirkjunni er
íkona af æðstapresti hins Gamla sáttmála
sem komið er hér fyrir til að áminna okkur
á þau trúarsannindi, að héðan
á sérhver kristin einstaklingur að ganga út
til móts við heiminn sem prestur í hinu Konunglega
prestafélagi hins Nýja sáttmála.

Þetta er sami
boðskapurinn og hinir fornu feður íslensku kirkjunnar
lögðu svo ríka áherslu á í
íslensku Fílókalíunni eða
Hómilíubók, sami boðskapurinn og kirkja Krists
hefur boðað frá upphafi tilurðar sinnar á
jörðu, eða með orðum Péturs postula:
Komið til hans, hins lifandi
steins, sem hafnað var af mönnum, en er hjá Guði
útvalinn og dýrmætur, og látið
sjálfir uppbyggjast sem lifandi steinar í andlegt
hús, til heilags prestafélags, til að bera fram
andlegar fórnir, Guði velþóknanlegar fyrir
Jesú Krist (1 Pt
2 4-6).